Opinie o wynikach sondażu. Bo politycy są kłótliwi

Jak oceniamy rządzących? Dlaczego dużym zaufaniem cieszy się Kościół, a słabym rada miejska? Jak żyje się w mieście? Czy dostrzegamy jakieś pozytywne zmiany? Poprosiliśmy o opinie do sondażu "Mój samorząd"

dr Stefan Fundowicz,

były radny, lekarz przychodni na Borkach

Wcale mnie nie dziwi, że ludzie bardziej ufają prezydentowi niż radzie miejskiej. Bo to, co się dzieje na sesjach rady, przechodzi ludzkie pojęcie. Radni się zachowują, nie obrażając zwierząt, jak wściekłe psy. To jedna wielka kompromitacja, a to przecież ludzie wykształceni, już w pewnym wieku. Dlatego nie dziwię się, że prezydent ma większe poparcie. A temu miastu zawsze brakowało dobrego gospodarza. Teraz idziemy w dobrym kierunku. Prezydentowi piątki bym nie wystawił, ale na trójkę z plusem zasłużył.

Co do zaufania dla Kościoła: ja jestem człowiekiem wierzącym i praktykującym, mam zaufanie do Kościoła, ale do kleru już nie. Choć nasi poprzedni biskupi Jan Chrapek i Zygmunt Zimowski byli ludźmi, którzy coś sobą reprezentowali. Obecnego biskupa trudno mi ocenić, bo jest od niedawna. Dziwi mnie natomiast duże zaufanie do fundacji. Ja jestem innego zdania - według mnie wielu ludzi z tych fundacji po pierwsze myśli o pensji dla siebie, a dopiero na końcu o ludziach, dla których działają.

Zgadzam się, że faktycznie w mieście poprawiła się infrastruktura drogowa i w ogóle estetyka. Na pewno dzięki pieniądzom unijnym wiele się robi, dzięki temu miasto pięknieje. Zastrzeżenia mam w tym względzie do kogo innego. Do młodych ludzi, którzy potrafią to zniszczyć, mażąc po odnowionych budynkach. Na pewno to miasto boryka się z plagą wandalizmu. Nie poprawia się za to w ogóle w Radomiu, jeśli chodzi o bezrobocie. Zakłady, które kiedyś były, poupadały, a te, które są, ledwie zipią. Bezrobocie jest bardzo duże i tu moim zdaniem nic się nie zmienia.

Ks. Sławomir Fundowicz,

kanclerz kurii biskupiej

Wyniki badań pokrywają się z naszymi obserwacjami. Liczba osób, które odpowiedziały, że zdecydowanie ufają Kościołowi, odpowiada liczbie osób regularnie uczęszczających na Msze Święte. Jest też spora grupa osób, które uczestniczą w życiu Kościoła nie aż tak systematycznie, ale zauważają i pozytywnie odbierają codzienne działania Kościoła - działalność kulturalną czy edukacyjną - czy choćby Caritasu w postaci prowadzenia stołówek dla ubogich. Tak ogromne zaufanie do Kościoła bierze się i stąd, że Kościół jest postrzegany jako instytucja, w której można szukać różnego rodzaju pomocy. Na tej samej zasadzie, co pokazało badanie, fundacje obdarzane są dużym zaufaniem. Ufamy tym, do których możemy się zwrócić po bezinteresowną pomoc. Smutne jest natomiast bardzo małe zaufanie, jakim obdarzamy partie polityczne. Takie postrzeganie partii wytłumaczyłbym tym, że ich efektywność jest słaba. Nie poszedłbym do partii z problemem, bo nie oczekiwałbym pomocy. Partie nie odnajdują się w tej funkcji, z której wynika społeczne zaufanie. Negatywny odbiór zmian na rynku pracy też nie dziwi, zwłaszcza w kontekście ostatnio publikowanych danych o bezrobociu. Gdyby przeliczyć procent bezrobotnych na ogólną liczbę mieszkańców miasta, okazałoby się, że w co drugiej-trzeciej rodzinie jest ktoś bez pracy. Stąd też takie wyniki sondażu. Natomiast przyznam, że podobnie jak ankietowani odbieram pozytywnie zmiany dotyczące infrastruktury i estetyki miasta. Ludzie widzą, że coś dobrego się dzieje, to daje nadzieję, że za moment miasto będzie ładniejsze, będziemy mieć lepsze drogi. Oceniam, że tu miasto swojej szansy nie zmarnowało.

Dariusz Wójcik,

przewodniczący rady miejskiej, przewodniczący PiS w Radomiu

Niskie zaufanie do polityków mnie nie dziwi. Polityka kojarzy się z kłótnią, a ludzie tego nie lubią. Stąd też nie najlepszy wynik rady miejskiej, choć spodziewałem się, że będzie niższy. Przez wielu mieszkańców Radomia radni są postrzegani jako politycy, tymczasem my jesteśmy samorządowcami, nie powinniśmy mieszać się w wielką politykę. Przyznam, że na sesjach czasem nie radzę sobie np. z posłem Krzysztofem Sońtą [PiS - przyp. red.]. Nie dziwi mnie wysokie zaufanie do Kościoła i fundacji, które dużo robią dla poprawy życia mieszkańców, pomagają najbardziej potrzebującym.

Cieszy mnie, że radomianie zauważają poprawę infrastruktury drogowej. Sam jestem kierowcą, też często przez remonty stoję w korkach, ale wiem, że to zakończy się zdecydowaną poprawą. Pewnie podobne odczucia mają inni mieszkańcy. Zasłużona jest też dobra ocena dla kultury. Tu ważną rolę odgrywają teatr i Radomska Orkiestra Kameralna. Poskutkowało postawienie na ich czele fachowców z zewnątrz. Dobrze radzą też sobie domy kultury, które prowadzą zajęcia dla dzieci. Rodzice widzą, że dzieci są tam pod dobrą opieką, dlatego pozytywnie je oceniają.

Od lat największą naszą bolączka jest wysokie bezrobocie, to jeszcze pozostałości po poprzednim systemie. Prezydent ma tu niewielkie pole manewru. Kryzys gospodarczy, który w Polsce właśnie się kończy, w Radomiu dopiero się pokazuje. Ale w naszym mieście dużo się inwestuje, nawet jeśli przetarg wygra firma spoza miasta, to i tak często zatrudnia miejscowych wykonawców.

Prezydent może zabiegać tylko o kolejnych inwestorów. Nawet dziś jest w Warszawie, prowadzi rozmowy, może przywiezie inwestora. Inne miasta radzą sobie lepiej, bo tam prezydent tylko walczy o inwestorów, a w Radomiu opozycja zaraz wyrzuca, że podróżuje za publiczne pieniądze. To często zbyt skomplikowane sprawy, żeby udało się je załatwić w ciągu jednej wizyty. Atrakcyjność Radomia dla inwestorów może się poprawić, kiedy powstaną druga nitka kolejowa do Warszawy oraz lotnisko.

Czekamy na opinie

Co ty o tym sądzisz? Jakie są przyczyny takich wyników sondażu? Napisz do nas: [e-mail], wypowiedz się na naszym forum internetowym radom.gazeta.pl